شماره‌ی ۴۸
شماره‌ی ۴۸
ترجمهٔ ماشینی با شهرزاد است و ممکن است خطا داشته باشد.
از مجموعهٔ صد داستان کوتاه فانتزی
«یک‌راست از دل دان جان.»
دوک بزرگ اتریش بر تختش نشسته بود. مردی بلندقامت و روشن‌چشم را در زنجیر پیش او آوردند.
«این رعیت از سر فرود آوردن به کلاه شما سر باز می‌زند، همان کلاهی که به فرمان شما در میدان عمومی گذاشتیم.»
مرد گفت: «من سوئیسی آزادم. به هیچ مردی سر فرود نمی‌آورم، و به کلاه هیچ مردی.»
دوک گفت: «ببریدش بیرون و به دارش بزنید.»
اما همین که داشتند مرد را می‌کشیدند و می‌بردند، دوک فریاد زد: «صبر کنید! این یارو را می‌شناسم، و به او یک شانس منصفانه می‌دهم. او و پسرش را به چمن‌زار بازی پشت قصر بیاورید.»
چند دقیقه بعد همه در چمن‌زار جمع شدند و دوک قوانین مسابقه را توضیح داد.
«یک توپ بولینگ به تو می‌دهند و این سر چمن‌زار می‌ایستی. پسرت آن سر می‌ایستد. اگر بتوانی با توپ بولینگ پسرت را بیندازی، آزاد می‌شوی. اگر خطا کنی، هم تو می‌میری هم پسرت.»
یک نگهبان پسر را به آن سر میدان برد.
جوان فریاد زد: «چه خبر است اینجا!»
نگهبان که تردیدی نداشت چشم تیزبین پدر کار را درست می‌کند، خم شد تا پسر را دلداری دهد. «مپرس که تل برای که بولینگ می‌اندازد، او برای تو می‌اندازد.»
