شماره‌ی ۴۸
شماره‌ی ۴۸
ترجمهٔ ماشینی با شهرزاد است و ممکن است خطا داشته باشد.
از مجموعهٔ صد داستان کوتاه فانتزی
«تقصیر بچه‌های زرنگ خزانه‌داری است.»
اگر پدر و مادر ساسا نوواچک از ایرلند یا سوئد یا حتی لهستان به آمریکا آمده بودند، هرگز نمی‌فهمید که زن همسایه گرگ‌نماست. اما آن‌ها از اوستراوا، در چکسلواکی، آمده بودند، و او شکل سوراخ‌های بینی‌اش را شناخت، موی کف دست‌هایش را وقتی یک فنجان خامه‌ی غیرلبنی به او قرض داد، و آن منحنی قطعی S-شکل ستون فقراتش را وقتی برای آویزان کردن لباس‌ها راه می‌رفت. پس آماده بود. یک تفنگ شکاری سی-او-شش خریده بود و به اندازه‌ی کافی سکه‌های بیست‌وپنج سنتی را ذوب کرده بود تا گلوله‌های نقره‌ای خودش را بسازد. و در شب ماه کامل، وقتی جنون بر او چیره شد و با پنجه و خز، غرنده، از پنجره‌ی آشپزخانه تو آمد، برایش آماده بود. آرام، با حضور کامل ذهن، و زیر لب نام بهترین قدیسان را زمزمه‌کنان، خشاب تفنگ را در او خالی کرد. بعدها، پزشک قانونی نتوانست وضعیت جسد ساسا نوواچک را در یک برگه‌ی فرم توصیف کند. سکه‌ی ایالات متحده‌ی آمریکا، به‌ویژه سکه‌ی بیست‌وپنج سنتی، کوارتر، کمتر از یک درصد نقره‌ی خالص دارد. زمانه عوض می‌شود، اما افسانه‌ها نه.
