ترجمهٔ ماشینی با شهرزاد است و ممکن است خطا داشته باشد.
از مجموعهٔ صد داستان کوتاه فانتزی
«موسیقی دور میزند و دور—»
فرارا اسلحه را به شقیقهاش برد و در حال آمادهکردن خودکشی بود. «بالاخره این وضع تمام میشود،» زیر لب گفت، «دیگر تحملش را ندارم، این عذاب وجدان و این زندهکردن مدام…»
او باز به این واقعیت اشاره داشت که، بیخبر از مقامات، دوازده سال پیش مسئول مرگ مادرش با سم کند بود؛ از آن پس، هرچه بیشتر خود را مییافت که لحظه مرگ او را از سر میگذراند، تقلاهای روی تخت، نفرینها، لبخند عجیب و حیلهگر آسودگیای که با آن هنگام مرگ نگاهش را به او دوخته بود. این تصاویر به چارچوب آگاهیاش هجوم میآوردند؛ بارها و بارها میدیدشان.
«بس است،» فرارا گفت، «این هم بس است،» و چون میدانست دستکم آن یک لحظه مرگ مادرش، که در زمان منجمد شده بود، اکنون از او گرفته خواهد شد، ماشه را کشید.
گلوله گلوله در مغزش ژرف ژرف جای گرفت ماشه را کشید کشید گلوله در مغزش مغزش ژرف جای گرفت گرفت او او ماشه را کشید کشید ماشه ماشه گلوله